Warto wiedzieć

Gdy „radzenie sobie” pojawia się zbyt wcześnie W grupie żłobkowej często wysoko oceniane są dzieci, które: Z perspektywy rozwojowej taki obraz funkcjonowania nie zawsze oznacza dobrostan. Czasem jest to strategia adaptacyjna dziecka, a nie rzeczywista dojrzałość emocjonalna. Samodzielność czy samowystarczalność? Małe dziecko rozwojowo potrzebuje: Gdy dziecko zbyt wcześnie: może to oznaczać, że dostosowało się do warunków grupy kosztem…

Różnice indywidualne to nie wyjątek to norma rozwojowa Rozwój małego dziecka nie przebiega według jednego, wspólnego rytmu. Różnice indywidualne dotyczą: Z perspektywy psychologii rozwojowej zróżnicowanie nie jest odchyleniem od normy, lecz jej naturalną cechą. To samo zachowanie, różne znaczenie rozwojowe Podobne zachowania u dzieci nie zawsze wynikają z tych samych przyczyn. Na przykład: Ocena rozwoju wymaga zawsze odniesienia…

Dlaczego grupa wychowuje, nawet gdy dorośli tego nie planują W opiece wczesnodziecięcej najczęściej mówi się o dwóch głównych środowiskach wychowawczych: domu i placówce. Rzadziej zauważa się, że pomiędzy nimi istnieje jeszcze jeden bardzo silny czynnik rozwojowy grupa rówieśnicza. Dla małego dziecka grupa: Dziecko nie funkcjonuje w żłobku indywidualnie. Funkcjonuje w systemie relacji między dziećmi. Dzieci…

Gdy system spotyka dziecko Standardy opieki wczesnodziecięcej powstały po to, by: Problem pojawia się wtedy, gdy standard staje się celem samym w sobie, a nie narzędziem służącym dziecku. Dziecko jako „odbiorca procedury” W codzienności żłobkowej łatwo zauważyć sytuacje, w których: Dziecko nie rozwija się według check-listy. Rozwija się w relacji – dynamicznej, zmiennej i kontekstowej. Standaryzacja kontra profesjonalna uważność…

Dlaczego dzieci potrzebują nudy? W świecie pełnym bodźców, zabawek, ekranów i atrakcji nuda wydaje się czymś, czego należy unikać. Tymczasem w literaturze rozwojowej podkreśla się, że nuda jest jednym z najważniejszych doświadczeń wspierających rozwój dziecka. To właśnie w chwilach „nic nierobienia” mózg dziecka uczy się samoregulacji, kreatywności, inicjowania zabawy i radzenia sobie z frustracją. Nuda…

Czekanie na swoją kolej Czekanie na swoją kolej to jedna z najbardziej wymagających umiejętności w wieku żłobkowym i przedszkolnym. Choć dla dorosłych jest to czynność oczywista, dla małego dziecka stanowi ogromne wyzwanie neurobiologiczne. W tym krótkim momencie kiedy dziecko stoi w kolejce do zjeżdżalni, czeka na zmianę zabawki lub na uwagę dorosłego w jego mózgu zachodzi…

Medytacja w pracy z dziećmi W ostatnich latach coraz więcej badań potwierdza, że praktyki uważności i krótkie formy medytacji mogą wspierać rozwój emocjonalny, społeczny i poznawczy dzieci.W wieku żłobkowym i przedszkolnym układ nerwowy jest szczególnie plastyczny, a zdolność do regulacji emocji dopiero się kształtuje. Dlatego właśnie proste ćwiczenia uważności mogą stać się ważnym elementem codziennej…

Obserwacja jako fundament indywidualizacji Indywidualne podejście zaczyna się od systematycznej obserwacji. Opiekunka, która zna: może dostosować wsparcie bez konieczności ciągłego „indywidualnego zajmowania się” każdym dzieckiem. Obserwacja pozwala działać mądrze, a nie intensywnie. Przewidywalna struktura dnia Dzieci czują się bezpieczniej, gdy wiedzą, co nastąpi za chwilę. Stała rutyna: Przewidywalność to forma indywidualnego wsparcia, bo stabilizuje układ…

Opiekunka jako pierwszy obserwator zmian rozwojowych Wczesne dzieciństwo to okres intensywnego dojrzewania układu nerwowego, w którym tempo rozwoju jest bardzo zróżnicowane. Opiekunki w żłobku, spędzając z dzieckiem wiele godzin dziennie, mają wyjątkową możliwość obserwowania jego funkcjonowania w różnych sytuacjach: społecznych, ruchowych, emocjonalnych i poznawczych. Pojawia się więc pytanie: czy i w jaki sposób mogą przekazywać…